Przejdź do głównej zawartości

Warsztaty Herbertowskie | Historia


Historię Warsztatów Herbertowskich opowiada dr Józef Maria Ruszar

Warsztaty Herbertowskie to odbywająca się raz do roku konferencja naukowa, zrzeszająca grono badaczy literatury współczesnej – przede wszystkim twórczości Zbigniewa Herberta, lecz również innych wybitnych autorów polskiej poezji, jak choćby Tadeusz Różewicz. W ostatnich latach Warsztaty Herbertowskie zyskały status wydarzenia o charakterze międzynarodowym.



Przemówienie doktora Józefa Marii Ruszara, organizatora Warsztatów Herbertowskich







Etykiety:

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty za ostatni miesiąc

19-26 IX 2018 | „Józef Tischner i Zbigniew Herbert o solidarności i niepodległości”

19-26 IX 2018 | Projekt „Józef Tischner i Zbigniew Herbert o solidarności i niepodległości” W dniach 19-27 d o Krakowa przyjeżdża międzynarodowa grupa studentów i doktorantów z całego świata – od Kurytyby w Brazylii po Irkuck na Syberii – aby wziąć udział w projekcie, finansowanym przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych. Dla uczestników organizowane są prelekcje - otwarte również dla publiczności. „Józef Tischner i Zbigniew Herbert o solidarności i niepodległości” - PROGRAM Publikacja wyraża jedynie poglądy autorów i nie może być utożsamiana z oficjalnym stanowiskiem Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP.
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Karol Hryniewicz | Potęga smaku

Karol Hryniewicz „Potęga smaku” – Smak wolności Zbigniewa Herberta teoria działania estetycznego? Dopóki państwo pozwala sobie mieszać się do literatury, dopóty literatura ma prawo mieszać się do spraw państwa . (Josif Brodski, Przemówienie Noblowskie ) [1] Można by było spierać się o słuszność przytoczonego sądu, w którego apodyktycznym brzmieniu da się wyczuć intencję nobilitacji literatury czy sztuki poprzez presuponowaną nadzieję na ich sprawczą moc. Zasadność owego hipotetycznego sporu zakwestionowana zostanie wówczas, gdy odkryjemy, że realność desygnatu cytowanego zdania została przez jego autora określona – by posłużyć się konstrukcją Lyotarda – wraz ze zmianą protokołu ustalania realności i trybunału, mogącego dostrzec w mówiącym poszkodowanego, który zyskał środki do dowiedzenia swojej szkody. Tę abstrakcyjnie przedstawioną sytuację można łatwo ożywić poprzez włączenie w schemat narracji biograficznej, której bohaterem jest Josif Brodski. Nie o to jednak cho...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Józef Maria Ruszar | Lekcja łaciny Zbigniewa Herberta

Józef Maria Ruszar Lekcja łaciny Zbigniewa Herberta cz. 01 Wspomnienie, przeżycie i oczytanie. Konstrukcja eseju „Lekcja łaciny” Część I Rzymska virtus. Przymierze z dzielnością w „Lekcji łaciny” W „Lekcji łaciny” (LNM) mamy do czynienia z trzema elementami konstrukcyjnymi: wspomnieniem szkolnym, osobistą relacją z podróży oraz przedstawieniem historii wzrostu i upadku Imperium Romanum na przykładzie dziejów jednej prowincji, Brytanii. Trzej narratorzy: Herbert – uczeń, Herbert – podróżnik i Herbert – badacz dziejów (amator) opowiadają o niezwykłym trwaniu rzymskiego dziedzictwa w łacińskiej Europie. Wszystkie trzy elementy narracji i wcielenia narratora mają na celu uwiarygodnienie tezy o… właśnie, jaka jest teza eseju? Na czym polega „lekcja łaciny”, bo przecież słowo „lekcja” ma tu podwójne – dosłowne i metaforyczne – znaczenie? Odłóżmy odpowiedź na koniec rozważań, w tym miejscu odnotujmy tylko, że autor „Lekcji łaciny” usunął duży fragment tekstu ...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej